Numer EU to umowa, nie miara — jak czytać tabelę rozmiarów

Skąd bierze się numer

Numeracja europejska wywodzi się z długości kopyta, na którym formuje się but — nie z długości stopy. Kopyto ma jeszcze podnosek, wkładkę i miejsce na szew, więc numer nie przekłada się jeden do jednego na centymetry.

Do tego dochodzą różnice między markami: jedne projektują z zapasem 5 mm, inne 10 mm. Ten sam numer może więc oznaczać wkładkę 26,3 cm albo 27,0 cm i oba będą „42”.

Co mówi nasza tabela

W tabeli rozmiarów każdemu EU przypisujemy długość wkładki i długość stopy, dla której jest przeznaczony — stopa jest o 7 mm krótsza od wkładki.

Przy markach z zawyżoną numeracją (Kopyto, Wędrowiec) kupujesz o pół numeru mniej niż wynika z tabeli. Przy zaniżonej (Mistral) o pół więcej. Informacja jest w karcie marki, a dobieracz liczy to za ciebie.

• Zmierz stopę w cm (wieczorem, w skarpecie)
• Dodaj luz: 7 mm miejskie, 10 mm sportowe i zimowe
• Znajdź w tabeli EU, którego wkładka jest równa lub większa
• Skoryguj o przesunięcie marki (±0,5 numeru)

Kiedy numer nie wystarcza

Przy szerokiej stopie sam numer nie pomoże: but w rozmiarze 42 może mieć 96, 100 albo 104 mm szerokości. Branie 43 „na szerokość” wydłuża but i stopa przesuwa się w nim do przodu, co zwykle kończy się obtarciem pięty.

Dlatego szerokość podajemy w milimetrach w każdym modelu i oznaczamy jako wąską, standardową albo szeroką. Jeśli mierzysz 105 mm, potrzebujesz 104 mm — i tego samego numeru, który wynika z długości.